X
تبلیغات
اشک فرشته ها
الله اکبر...خامنه ای رهبر
به نام خالق اشک...


اهل عشیره ی غمم

دیوونه ی محرمم

ناز میکنم به جبرئیل
جاروکش این حرمم
ای که به عالم شدی رشک
یه کاری کن ای شه اشک
یا کفتر حرم بشم
یا ماهی میدون مشک
شب جنون عشقت بی منتهاست
چایی روضه ت، اشک فرشته هاست
محرما اذون صحن و سرات
نوای حی علی کرب و بلاست


+ نوشته شده در  شنبه 14 آبان1390ساعت   توسط حنیف | 

به عشق ساقی و مشک و به نام خالق اشک

به یاد قطره قطره گریه کردن های یک مشک


کلمه سالگرد کلمه جالبی است...

سالگرد وقوع هر اتفاق، یک معنایش این است که سال و روزگار میگردد و هزار و یک چرخ میزند تا دوباره عقربه زمان همان اتفاق را نشان بدهد.

اما به نظر من(ای کاش عادت داشتم بگویم "بنده "به جای "من") سالگرد یعنی باید در آن یک سال بگردی!

باید از صندوقچه عمرت، پوشه و پرونده آن اتفاق را برداری و زیر و رویش کنی...باید بگردی!

دنبال من!!!..... دنبال او...

"من" هایش را برداری و  هر چه ماند می شود  نتیجه یک سال عمر آن اتفاق!


فردا اشک فرشته های من، دو ساله می شود...

دو سال..دو بخش است...دو.....سال....

سال یعنی که از ماه و روز و ساعت و دقیقه بیشتر است!

و دو یعنی که از یک بیشتر است!!

یعنی نویسنده (نگارنده،صاحب،مدیر یا هر چیز دیگری!!) اش  تازه کار نیست!...یعنی بهانه نمی تواند بیاورد که سال اولم بود!

یعنی حجت بر او تمام است...یعنی اگر یــــــک سال ش را هم ندید بگیریم باید یـــــــــــــــــــک سال دوم را جواب بدهد که چه کرده و چه نکرده...چه گفته و چه نگفته...


فردا اشک فرشته های من، دو ساله می شود و مشکل هم همین است!!...من...

اشک فرشته هایی که دو سال فرصت داشتم اشک فرشته های او بشود که نشــ...(اقرار به کمکاری جرئت میخواهد که نــــ...)


زیر و رو کردن پرونده اعمال غالباً (طبق شنیده ها و تجربه!) سه نتیجه در پی دارد:

1- به این نتیجه می رسی که کارت درست بوده و بر همان منوال سال گذشته ات ادامه می دهی.

2- به این نتیجه می رسی که سمت و سوی حرکتت درست بوده و فقط باید قدری اصلاحش کنی.

3- به این نتیجه می رسی که راه را اشتباه آمدی و باید از پایه! هدف و مسیرت را عوض کنی.



همه این حرفها را نوشتم و کلی حرف هم ناننوشته رها کردم که بگویم این آخرین پست اشک فرشته هاست

اشک فرشته ها باقی می ماند!

نه بر سرور بلاگفا لزوماً!!...که خود بلاگفا هم بقایش نسبی ست!

آن اندازه اشکی که بی من بر صفحه این کاغذ مجازی چکیده، باقی میماند و باقی بر فناست!!

آن اشک ها باقی می ماند چون بر صفحه دلها نشسته است.


حرف آخر؛ یک کلام

حلالمان کنید والسلام!


یا علی مددی...

بعد نوشت:

......................ادامه مطلب رو هم خواستید بخونید.............................



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 4 اسفند1390ساعت   توسط حنیف | 



هر شب که انتظار فرج میبرم به روز...

شرمنده ام که بی تو نفس می کشم هنـــــــــــــــــوز


اللهم عجل...

+ نوشته شده در  شنبه 29 بهمن1390ساعت   توسط حنیف | 


همه سخنرانی علوی گونه و لبریز اقتدارت یک طرف، بغض صدایت وقتی باز هم از مصطفای شهیدت گفتی یک طرف


فدای مظلومیتت مولای مقتدر من!



راستی چرا وقتی عربی هم حرف میزنی آفتاب کلامت جانمان را گرم میکند؟

تا به حال بهمن را اینقدر گرم ندیده بودم!


اینکه یک نفر امام جماعت جهان! باشد را درک نمیکردم قبل ها!

از لابلای حرفهایت بوی ظهور می آید...


خوش به حال آنان که میبینند آن زمان را...

ما که دلمان خوش است به این مدل کوچک شده ظهور...


یا علی مددی...




+ نوشته شده در  شنبه 15 بهمن1390ساعت   توسط حنیف | 


زائر کوی حسین گشته دل و جان ما

بسته به موی حسین حال پریشان ما

دلخوشی عاشقان روضه ی خون  خدا

جنت ما هیئت است قبله ما کربلا


مولایم اربابم یا حسین(ع)

از عشقت بی تابم یا حسین(ع)


فریاد هل من ناصرت در یاد ماست

یا لیتنا کنا معک فریاد ماست


در پی روح خدا سوی خدا می رویم

همچو شهیدان سوی کرب و بلا می رویم



جان و دل عاشقان نذر رضای ولی

نذر علمدار عشق؛ حضرت سید علی(روحی فداه)


همراز گلهای پرپرم

سرباز گمنام رهبرم


آخر شهیدم میکند عشق ولی

چشم منو فرمان تو ، سید علی(روحی فداه)


آتش هجرت زده شعله به دلهایمان

صاحب این دل تویی حضرت صاحب زمان

میرسی و میرود سوز غم از سینه ها

میرسی و میبری غربت آدینه را


یا مهدی! یا مولا!... العجل

آقا یابن الزهرا!.... العجل


التماس دعا

یا علی مددی



+ نوشته شده در  دوشنبه 10 بهمن1390ساعت   توسط حنیف | 



دلم تنگ است...

برای خیلی ها...

برای خیلی جاها...

برای خیلی صداها...

برای خیلی چیزها...

خیلی...

خیلی...

خیلی...

دلم خیلی تنگ است...


دلمان را دعا کنید

یا علی مددی...


+ نوشته شده در  پنجشنبه 6 بهمن1390ساعت   توسط حنیف | 





60 روز پیش با صدای زنگ قافله از خواب غفلت بیدار شدیم (؟)

سیاهی دلمان را زیر پیراهن سیاه ارباب پنهان کردیم شاید..شاید...قدری سیاهی اش تقلیل یابد...


بعد از دو ماه...

انقدر زمینی شده ایم که حضور مادر آسمانی مان را که برای  درآوردن رخت سیاه عزایمان آمده

حس نمیکنیم.


انقدر سنگ شده بود این دل، که اشک بر حسین فاطمه هم کاملا نرمش نکرده!!...وای بر تو ای دل!


این روزها برخی هنوز دلشان رو به گنبد خضرای محمد(ص) است و برخی محو گنبد طلایی موسی الرضا(ع) و برخی مات غربت بقیع...برخی تبریک ربیع بر لب دارند و برخی....


برخی گوش دلشان صدای دیگری می شنود...


شاید با این صدا دیگر از خواب غفلت بیرون بیایند


صدای " در زدن "...

نه!...لگد زدن به در...

فریاد زدن...

صدای...

گویا جماعتی برای بیعت گرفتن آمده اند...


این دل سیاه تنها باید فاصله محرم تا فاطمیه را دوام بیاورد...

اشک فاطمیه چیز دیگری است...


یا علی مددی...



+ نوشته شده در  چهارشنبه 5 بهمن1390ساعت   توسط حنیف | 



من شش دهه برای حسینت گریستم

تا اشک غم برای تو جاری کنم حسن(ع)

حتی نوادگان تو صاحب حرم شدند...

باید برای قبر تو کاری کنم حسن(ع)


چقدر آخر این ماه، سخت و سنگین است

و آسمان و زمین بی قرار و غمگین است

بزرگتر ز غم مجتبی(ع) و داغ رضا(ع)؛

وداع فاطمه(س) و خاتم النبییین است


التماس دعا

یا علی مددی


+ نوشته شده در  یکشنبه 2 بهمن1390ساعت   توسط حنیف | 


کرب و بلا مبر ز یادم

                              جوونیم ُ پای تو دادم

از ما که گذشت؛ اما غمم همینه

                             الهی هیچکس داغ حرمت نبینه

شب ِ چشام به شور و شِینه

                            شبای بین الحرمینه

بر مشام جان میرسه بوی حرم

                           ترسم به قلبم ماند آرزوی حرم

چشام شده ز گریه بی سو

                            مأمور قبض روح من کو...!؟

به ملک مرگم بگو داغ نذاره

                            همراه خودش عکس شیش گوشه رو بیاره

که گفته باشم حرف خود زین دم:

                                                    حرم ندیده؛ من جون نمیدم



+ نوشته شده در  پنجشنبه 29 دی1390ساعت   توسط حنیف | 


اگر همین امروز بهتون بگن که فقط چند ماه دیگه زنده اید چیکار می کنید؟


+ نوشته شده در  سه شنبه 27 دی1390ساعت   توسط حنیف | 

وظیفه وبلاگ نویس ارزشی این است که بنویسید...در وبلاگش بنویسد!

از هر آنچه که باید بنویسد، بنویسد.

سنگ هم ببارد از بلاگفا!! باید بنویسد.

از ارزشها...

از وقایع، از اتفاقات، از عکس هایی که دنیا دنیا حرف دارند برای گفتن، از شهدا، از امام شهدا،از جنگ، از بصیرت از حسین(ع)...از..از...از....


اما یک وبلاگ نویس هم آدم است!!!!

چشم دارد...گوش دارد...

چشمی که میبیند...گوشی که میشنود...

وبلاگ نویس هم دل دارد...

دلی که گاهی مبتلا می شود به بهت...

چشم..گوش...دل....و دست آخر، دست!

چشم وبلاگ نویس چهره خندان مردی از نسل خودش! را میبیند که میخندد

مبهوت است که این کیست؟!

گوشش میشنود از زبان آرام دلها : « مصطفای شهید » 


دل مبهوت این صداکردن دلبر است...مصطفای شهید...مصطفای شهید....


دست عاجز میشود از نوشتن...

و خدا را صدهزار بار شکر میکند که ســــــکوت را آفرید.


 سکوتی که مجال فکر کردن داده به وبلاگ نویس!

سکوتی که اگر نبود شاید هرگز تفاوت طنین « مصطفای شهید» را متوجه نمیشد

سکوتی که اگر نبود فاصله خودش با هم نسلش را درک نمیکرد...


سکوتی که...


چه خوب سکوتی بود...

بعد از این سکوت دیگر خوب میداند امامش چه میخواهد...


در این سکوت فقط صدای دلربای امام  جریان دارد:


مصطفای شهید...مصطفای شهید


یا علی مددی


پی نوشت:

این روزشمار پائین وبلاگ هم دست از سر دل ما برنمی دارد!!!

هنوز نرفته دلم تنگ محرم شده

305 روز تا محرم!!!!



+ نوشته شده در  یکشنبه 25 دی1390ساعت   توسط حنیف | 



شهید علیرضا خاکپور از سرداران شهید «لشکر پنج نصر خراسان»

در دفترچه خاطراتش آورده است:

منطقه ای چند بار بین ما و عراقی ها، توی شلمچه دست به دست شد. نشسته بودم جلوی سنگر که گنجشکی آمد، چند متری ام روی تل خاکی نشست، بروبر نگاهم می کرد. به یکی از بچه ها که کنارم نشسته بود، گفتم: این گنجشک گرسنه است.

بلند شدم چند دانه نان خشک شده را بردم یک متری اش، ریختم و برگشتم.

نخورد. یکی از بچه ها سنگی به طرفش پرتاب کرد که، گنجشکک من، برو خمپاره می خوری ها، پرید. چرخی زد و دوباره برگشت، همان نقطه نشست.

یکی دیگر از بچه ها سنگی دیگر برداشت، به طرفش پرتاب کرد.
پرید و رفت، چند لحظه بعد، باز دوباره برگشت. همان نقطه نشست.

پریدم داخل سنگر، گفتم: بچه ها سر نیزه، یکی بیلچه آورد، یکی با سر نیزه، زدیم به زمین، چند لحظه بعد، پوتین خون گرفته ائی، پیدا شد، بیشتر کندیم....

نامرد دشمن، چهل و هشت شهید مظلوم بسیجی را یک جا روی هم دفن کرده بودند.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 21 دی1390ساعت   توسط حنیف | 




.
.
.
آقا نگاهتان به گِلم روح داده است
تاثیر چشمهای شما فوق العاده است

.
.
.



+ نوشته شده در  شنبه 17 دی1390ساعت   توسط حنیف | 



من مثل پرهای عَلَم...

                       من مثل پرچم حرم...

                                                          سر تا پا وقف تو شدم....

وقف تو شدم؟!!!!!


مــــــحــــــــــــر م تـــــــــــــــــــــــــــــمــــــــا........


نه محرم تا ابد باقیست...

تا ابد...


یا علی مددی...



+ نوشته شده در  یکشنبه 4 دی1390ساعت   توسط حنیف | 

 

شهادت امام غریبم علی ابن الحسین(ع)،.سجاد(ع)...به روایتی

نمیدانم چرا نام سجاد شب و روزم را غرق درد میکند...و این شب های پر درد، تمام شدنی نیست تا او نیاید....

تمام شدنی نیست حتی اگر به بلندای شب یلدایتان!! باشد.

 

سجاد بوی حسین میدهد...بیشتر بوی زینب.....

آقا! در میان مواقفى كه بر شما گذشت ، از كربلا، از كوفه ، از بین راه ، از كوفه تا شام ، از شام تا مدینه ، كجا از همه جا بیشتر بر شما سخت گذشت ؟

 

سه بار گفتی آقای من...سه بار...

اما پژواک ای صدای پر از دردت سالهاست این دل آلوده ام را میلرزاند...

 

الشام ، الشام ، الشام ....

 

 

  شام....سرزمین درد

 

اینجا شرار ناله، آتش بر فلک زد

اینجا عدو بر زخم پیغمبر نمک زد

ازمدخل این شهر تا کنج خرابه...

دشمن میان کوچه زینب را....

اینجا سر راه اسیران ایستادند

اینجا به زین العابدین دشنام دادند

 

اینجا زدند آل علی را ظالمانه

شد بسته بر یک ریسمان، ده نازدانه

با دست بسته کودکی نقش زمین شد

برداشتند اورا ولی با تازیانه

اینجا به نوک نیزه ها هجده قمر بود

خورشید زهرا(س) جلوه گر از تشت زر بود

اینجا عدو ظلم و ستم همواره کرده

با چوب، زخم باز دل را چاره کرده

زینب که صبر از صبر او میبود  حیران...

بر پای تشت زر گریبان پاره کرده

 

او با لب خونین دم از محبوب میزد

دشمن به پاسخ بر لبانش.....

 

ای دل! بسوز ....

      ای اشک! خون شو.....  بر زمین ریز

 

                                               بازار شام و زینب کبری که دیده؟

ویرانه و ماه جهان آرا که دیده؟

بزم شراب و دختر زهرا که دیده؟

 

 

التماس دعا

یا علی مددی


یلدا نوشت:


حال و هوای منتظرانت دگر نشد

یلدای عمرمان به قدومت سحر نشد

چندین هزارچله ی غمبار طی شد و...

پیکی نیامد و خبری از خبر نشد


در نای خشک مرثیه خوان، نا نمانده است

طفلی برای زینب کبری نمانده است

باید به جای حافظ و سعدی لهوف خواند

دیگر برای ما شب یلدا نمانده است


تمام ما که ز پروانه ها نشان داریم

برای سینه زدن تا سحر توان داریم

هزار شکر خدا را که در شب یلدا

برای گریه کمی بیشتر زمان داریم


یا علی مددی...


+ نوشته شده در  سه شنبه 29 آذر1390ساعت   توسط حنیف | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
بسم رب الحسین(ع)...





به عشق ساقی و مشک و به نام خالق اشک
به یاد قطره قطره گریه کردن های یک مشک


******************************

قلم و کاغذ و دفتــر همه آماده ی اعجاز شده
قلمم در کف و دفتـــر به تمنا به درت باز شده

گر تو دستی به فقس آری و مرغ دل من جان گیرد
روزگاریست که دل واله و حسرت کش پرواز شده

گر چه این طبع ضعیف است ولی بر سر عهدم هستم
تا به دستم قلمی هست و به دفتر ، غزل آغاز شده


******************************

همزاد کویرم تب باران دارم
در سینه دلی شکسته پنهان دارم
در دفتر خاطرات من بنویسید
من هر چه که دارم از شهیدان دارم...


******************************

یادتان باشد لباس مشکیم را تا کنید

گوشه ای از قبر من این جامه را هم جا کنید

کاش من در شام تاسوعا بمیرم تا شما

خرجیم را نذر خرج ظهر عاشورا کنید


پیوندهای روزانه
پایگاه اطلاع رسانی مسجد حضرت مهدی قائم
امتداد
کانون دانشجویی رهپویان غدیر
حوزه آن لاین
طلبه بلاگ
دانشگاه مجازی امام خمینی(ره)
دانشکده مجازی علوم حدیث
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
هفته اوّل اسفند 1390
هفته چهارم بهمن 1390
هفته سوم بهمن 1390
هفته دوم بهمن 1390
هفته اوّل بهمن 1390
هفته چهارم دی 1390
هفته سوم دی 1390
هفته اوّل دی 1390
هفته چهارم آذر 1390
هفته سوم آذر 1390
هفته دوم آذر 1390
هفته اوّل آذر 1390
هفته چهارم آبان 1390
هفته سوم آبان 1390
هفته دوم آبان 1390
هفته چهارم مهر 1390
هفته سوم مهر 1390
هفته چهارم شهریور 1390
هفته سوم شهریور 1390
هفته دوم شهریور 1390
هفته چهارم مرداد 1390
هفته سوم مرداد 1390
هفته دوم مرداد 1390
هفته چهارم تیر 1390
هفته دوم تیر 1390
هفته اوّل تیر 1390
هفته چهارم خرداد 1390
هفته سوم خرداد 1390
هفته دوم خرداد 1390
هفته اوّل خرداد 1390
هفته سوم اردیبهشت 1390
هفته دوم اردیبهشت 1390
هفته اوّل اردیبهشت 1390
هفته چهارم فروردین 1390
هفته دوم فروردین 1390
هفته چهارم اسفند 1389
آرشيو
آرشیو موضوعی
دلنوشته
شعرگونه
شعر
کربلا
برای دل خودم!!
شهدا
داستان
اندکی سیاسی!!
پیوندها
من او
به نام بازسازی
مجنون ولایت
شهدا برای ما حمدی بخونید...
مظلوم مقتدر
بر بال ملائک
فدای سرت...
دلبری برگزیده ام که مپرس
پرسه در خیال
از بلاگ تا پلاک
معبری به آسمان
معبر 10
شلتوک
سکوت
آسمان شلمچه
بنیان
دستخط
راه روشن
پرواز تا دستان خدا
نوشته های بی صدا
نسل محرم
مکتب عشق
حسنــــیـــّــه
وضودرفرات،نمازدرکربلا
حب العباس
کلبه فقیران
لرزش گیر
خیال پرواز
متولد ماه دی
عجّل فَرَجه
شهرساز منتظر
شیرین تر از عسل
خلسه ی خیال
مومنا
قافله انتظار
در حسرت شهادت
"سندس" دختری در جستجوی حقیقت
مردان بی ادعا
حسینیه دل(بلاگفا)
حسینیه دل(پرشین بلاگ)
گنجینه
چترخیس
یک سال پیش، همین روزها
سنگر انفرادی یه بچه حزب اللهی
نگین سبز خطه ی کویر
ستاره های بی نشان
گاه نوشت یک خانم معلم
خدایا عاشقم کن...
انتظار یار
دشمن شناسی
لاله های خاکی
یار خراسانی
رهگذر گذر خدا
بروبچه های التماس دعا
دیوار گلی
کهکشان قلب من
آفتاب
بالی برای پرواز
میخکوب
فرشتگی کن
بندگی و اطاعت
دیوونه ی غربتی...
اینجا قرآن(رسوای زینب(س))
تا خدا راهی نیست...
اخبار العلما
دلنوشته های یک دختر شهید
جالب ترین اخبار ایران و جهان
غریب ِ قریب
مصبور
عشق پرواز
یه قاچ انار
با افلاکیان
بوی سیب
دوکوهه
پرنده ی دل
گمنام مثل پدرم
کبوتر بی نشان
سلام بابا
حلقه گیسوی یار
چراغ خاموش
عطر نماز
انـا فتحنـا لک فتحاَ مبینـــا
دریچه ای به سوی ملکوت
شعر شاعر
قاصدک
کانال کمیل
افسر جوان جنگ نرم
همپای شما تا آسمان
اشک آتش
دختران بابا عطا
این روزها
پایداری تا ظهور
نصر من الله
یادگاری از یک شهید
در جستجوی آرامش
تا شهدا با شهدا
شیعه حقیقی
شهیدان زنده اند
قلم عمار
جا مانده از...
عاشق کربلا
روزگارم
همسفر شهدا
موسسه فرهنگی قرآن و عترت حضرت ابوالفضل (ع)
من الغریب...الی الحبیب
خراباتی15
مجنون سید علی
مقتل
ياران حضرت مهدي
بوی پیراهن یوسف
نوشتگاه من
هرچه ميخواهی دل تنگم بگو
◊ مـ ـنُ بـ ـازی ِ رُوزگـ ـار ◊
دو رکعت بندگی
بقیت الله خیر لکم ان کنتم مومنین
روزهای جانبازی
زُبُر الحدید
گروه فرهنگی دیدار
کهیعص
خاکریز خاطرات
برای سلامتی و فرج مهدی فاطمه گناه نکنیم
شش گوشه ی شعر
کرشمه های انتظار
نیایش خاک
شهد ایثار
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM